Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2007

Tερέζα

" μια κατσαριδούλα, η μικρή Τερέζα, πάτησε στο ΤΕΖΑ και τέεεζα....." άκους εκεί διαφήμιση! Μα τι τους κάνουμε επιτέλους και χαίρονται τόσο να μας εξοντώνουν??? Αθώα πλασματάκια του Θεού είμαστε, δεν βγάζουμε ήχους, δεν ορμάμε στον κόσμο, δεν λυσσάμε, δεν τρομάζουμε κανέναν, δεν πιάνουμε χώρο, δεν κατουράμε όπου βρούμε και επιπλέον βγαίνουμε μόνο το καλοκαίρι! ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΣΙΧΑΙΝΟΝΤΑΙ???? Πως να φέρω εγώ στον κόσμο τα μικρά κατσαριδάκια μου???? Πως να μείνω ήσυχη ότι κανένα βρωμερό πόδι δεν θα τα πατήσει και δεν θα τα λιώσει κάτω από κάποιο άθλιο παπούτσι??? Πως να τα προστατέψω από το θανατηφόρο ΤΕΖΑ??? Μάνα είμαι κι εγώ.... δεν θέλω να φέρω τα παιδιά μου σε έναν κόσμο βάρβαρο!
Κοίτα με! Μια κούκλα είμαι! Σήμερα μάλιστα έβαλα και gel στις κεραίες μου για να έχουν αυτό το wet look που λένε και αυτοί οι σιχαμένοι. Το κέλυφος μου το γυάλισα εχθές όπως περνούσα από έναν υπόνομο και μια ξιπασμένη βρήκε εκείνη την ώρα να πετάξει τις φακές που το χαμένο της, το κακομαθημένο της βρωμόπαιδο δεν έφαγε γιατί λέει ήθελε να φάει Mac Donalds. Να το πας, βρε τσόκαρο στα MacDonalds να σου γίνει 400kgr υπέρβαρο και μπούλης! Ενώ τα δικά μας τα μικρά είναι όλο χάρη! Κομψά, ευλίγιστα, γρήγορα και τοσοδούλικα!
Για να δω την ώρα..... σε λίγο θα βγεί και ο Τερέζος μου..... Αχ!!!!!!! Ούτε μια κεραία δεν καταδέχεται να γυρίσει προς το μέρος μου! Και κάνω τόσες προσπάθειες..... Πάω πάλι να στηθώ στον υπόνομο της Πανεπιστημίου μπας και με δει σήμερα!!!! Ξέρετε αυτός συχνάζει εκεί γιατί πάνε όλες οι μικρούλες και παρελαύνουν για καμάκι!
Αχ, νάτος!!!! Μα πόσο ωραίος είναι!!! Έχει μαυρίσει κιόλας το καμάρι μου! Ούτε που με έχει δει. Κοιτάζει αυτή την ξανθιά με τις μακριές κεραίες..... άτιμη! Αυτός την κοιτάζει και αυτή του κάνει κεραιοτσαλιμάκια!!!! Να σε έπιανα στις κεραίες μου ξέκωλο να σου έδειχνα! Αχ, τι έγινε βρέχει??? Μα δεν είναι δυνατόν να βρέχει σήμερα! ΘΑ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΟ WET LOOK ΣΤΙΣ ΚΕΡΑΙΕΣ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!Όχι, δεν είναι βροχή, είναι κάτι άλλο... αχ, ζαλίζομαι... μα που πηγαίνουν όλοι πανικόβλητοι???? αχ, δεν μπορώ να πάω γρήγορα..... αχ, όχι θα πεθάνω και δεν θα έχω πει στον Τερέζο ότι τον αγαπώ..... αχ, όχι μας ψεκάζουν....... "Τερέζεεεεεεεεεεεεε, σε αγαπάωωωωωωωωωωω", Θεέ μου με άκουσε? .... να ήξερα ότι με άκουσε και ας πέθαινα μετά...... σβήνω....... πάει δεν θα έχω την ευκαιρία να το ξαναδώ.............
"Σήκω, Τερέζα. Σήκω καλή μου...... σε άκουσα και γύρισα..... Κι εγώ σ'αγαπώ..... Σήκω κούκλα μου. Θα σε πάρω από εδώ να φύγουμε. Σκαρφάλωσε επάνω μου να ανοίξω τα φτερά μου να σε πάρω από εδώ"....... μα άκουσα καλά???? βλέπω καλά????? είναι ο Τερέζος!!!!! Γύρισε για εμένα!!!!! Με αγαπάει!!!! Γύρισε για να με σώσει!!!!!! Τι καλός που είναι!!!!! Μα, δεν μπορώ να του το κάνω αυτό!!!!! Θα πεθάνει εξαιτίας μου.... Θα πάθει ασφυξία από το υγρό της απολύμανσης....
¨Τρέξε καλέ μου να σωθείς. Μου αρκεί που ξέρω ότι με αγαπάς!!!!! Εγώ τώρα πια δεν έχω ελπίδες.... Τρέξε να σωθείς και να με θυμάσαι.... μην με ξεχάσεις ποτέ.....!!!!!!!!!!!! Ας πεθάνω εγώ και για τους δυο μας!!!!!¨......Μα τι λέω???? Σώσε με!!!!!!!! Μην με αφήσεις εδώ..... τώρα που ξέρω ότι με αγαπάς......
"Όχι Τερέζα! Θα σε σώσω και θα σε πάρω να ζήσουμε στην επαρχία, εκεί όπου θα ζήσουμε ευτυχισμένοι. Οι δυο μας! Θα κάνουμε και κάμποσα κατσαριδάκια να μας τρελαίνουν!!!!! έλα αγάπη μου, ξεκινάμε." Μα τι μου λέει??? Θέλει και παιδιά????? Πόση ευτυχία να αντέξω η κατσαρίδα σε μια μέρα???? Αχ, θεέ μου δώσε μου δύναμη και θα τον κάνω ευτυχισμένο!!!!!!!
Μα που είμαστε τώρα???
"Τερέζα καλή μου είσαι καλά???"
"Αχ, Τερέζε μου, είμαι ευτυχισμένη. Ήρθες μόνο για εμένα?"
"Ναι γλυκιά μου. Σε άκουσα και γύρισα"
"Αχ, καλέ μου. Δεν ήξερα ότι με αγαπάς! Όλο τις μικρούλες κοιτάς"
"Καλή μου, δεν ήθελα να καρφωθώ. Οι κεραίες μου είναι δοσμένες σε εσένα εδώ και πολύ καιρό"
"Αλήθεια Τερέζε μου???? Μου λες αλήθεια??? Να σε πιστέψω???"
"Ναι, καλή μου. Είμαι ο μοναδικός κατσαρίδος για εσένα!!!!!"
"Είμαι η μοναδική κατσαρίδα για εσένα!"
Όπως καταλαβαίνετε, τώρα μετακομίζουμε για επαρχία! Ο καλός μου έχει ανοίξει τα φτερά του και φεύγουμε μακριά! Θα εγκατασταθούμε μόνιμα στην Σπάρτη! Ο καλός μου έχει μεγάλη αδυναμία στον Λεωνίδα! Θέλει να μεγαλώσουμε τα κατσαριδάκια μας σε έναν δοξασμένο τόπο λέει. Και μου είπε ότι θέλει 300 κατσαριδάκια για να το παίζει Λεώνίδας και οι 300!


Πόση ευτυχία να αντέξω η κατσαρίδα σε μια ζωή????


φιλάκια και καλές κατσαριδούλες..... σίγουρα όλο και κάπου θα συναντήσετε κάποια αυτό το καλοκαίρι........

Παρασκευή, 08 Ιουνίου 2007

Άρωμα Κρήτης.....

Με ξεσήκωσε η καπετάνισσα και γράφω μαντινάδες. Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να γράφω ώρες για την Κρήτη και φυσικά έχω περάσει εκπληκτικά καλοκαίρια στο χωριό μου. Έχω τόσα ωραία να θυμάμαι και κάθε χρόνο συμπληρώνω τις αναμνήσεις μου με καινούριες....


όλου του κόσμου τα νησιά απού'ναι στον πλανήτη
όλα μαζί δεν κάνουνε την ομορφιά σου Κρήτη

σαν τον φαντάρο τις μετρώ τις μέρες μία μία
πάλι στην Κρήτη να βρεθώ που το'χω αδυναμία

γιάντα Θεέ δεν έκαμες μια Κρήτη παραπάνω
στην μια να είμαι όντε ζω στην άλλη όταν πεθάνω

ήθελα να'μουνα πουλί πάνω στον Ψειλορίτη
να κελαϊδώ κάθε πρωϊ τσι λεβεντιές σου Κρήτη

όσο κι αν είναι δυνατή η αγάπη με στεφάνι
ενός παράνομου σεβντά την χάρη δεν την φτάνει

περιστεράκι θα γενώ να κάτσω στο λαιμό σου
να σου φιλήσω την ελιά που'σεις στο μάγουλο σου

όσ' σ'αγαπώ δεν σ'αγαπά η μάνα που σε γέννα
γιατ' έχει αυτή κι άλλα παιδιά μα εγώ 'χω μόνο εσένα

αγάπα με να σ'αγαπώ θέλε με να σε θέλω
γιατί θα'ρθει ένας καιρός να θες και να μην θέλω

όσες ευχές απλόχερα οι άλλοι θα σας πούνε
εγώ απλά σας εύχομαι αληθινές να βγούνε

δε φτάνει μόνο μια καρδιά ήθελα να' χω κι άλλη
και με τσι δυο να σ' αγαπώ και λίγο θα 'ναι πάλι.

δότης θα γίνω της καρδιάς να μη ταφεί στο χώμα
να ζει αυτή να σ’ αγαπά κι ας είναι σε άλλο σώμα

κομμάτια μού ‘κανες την καρδιά, μα δεν παραπονούμε
και τα κομμάτια θα γενούν καρδιές κι αυτές να σ’ αγαπούνε

είμαι μαχαίρι Κρητικό, όπλο τιμής και ανδρείας,
μα είμαι και ενθύμιο παντοτινής φιλίας

απ΄ αγαπήσει κι αρνηθεί, δώστου, θεέ μου, δώστου,
δυο μαχαιριές κατάκαρδα κι εγώ να μπω γιατρός του

καλή σου μέρα εύχομαι γλυκό το πρωινό σου
κι ότι ποθείς κι ότι ζητάς να γίνετε δικό σου

κάνε με Θεέ μου στου γιαλού την άμμο βοτσαλάκι
και εκείνη κύμα ερωτικό να δροσιστώ λιγάκι

τα μαύρα δεν τα βάνουνε μονάχα όσοι πενθούνε
τα βάζουν και όσοι αγαπούν και στην καρδιά πονούνε

πώς θα τα αντέξω να τη δω στα νυφικά ντυμένη
Κκι άλλος να στέκει δίπλα της τη θέση μου να παίρνει


χίλιες καρδιές κι αν είχα εγώ χαλάλι στο κορμί σου
μα εδά έχω μια και μοναχή χίλιες φορές δική σου

και ποθαμένος θα πονώ κι ας νεκρωθεί το σώμα
χώμα και σκόρπια κόκκαλα θα σ'αγαπούν ακόμα








Μπορώ να γράφω ατελείωτα..... μμμμμμμμ........ και τελειώνοντας μια τελευταία





ήθελα μόνο μια στιγμή της θάλασσας να μοιάσω
για να μπορέσω ολόκληρη την Κρήτη ν'αγκαλιάσω


φιλάκια....