Άρωμα Κρήτης.....

Με ξεσήκωσε η καπετάνισσα και γράφω μαντινάδες. Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να γράφω ώρες για την Κρήτη και φυσικά έχω περάσει εκπληκτικά καλοκαίρια στο χωριό μου. Έχω τόσα ωραία να θυμάμαι και κάθε χρόνο συμπληρώνω τις αναμνήσεις μου με καινούριες....


όλου του κόσμου τα νησιά απού'ναι στον πλανήτη
όλα μαζί δεν κάνουνε την ομορφιά σου Κρήτη

σαν τον φαντάρο τις μετρώ τις μέρες μία μία
πάλι στην Κρήτη να βρεθώ που το'χω αδυναμία

γιάντα Θεέ δεν έκαμες μια Κρήτη παραπάνω
στην μια να είμαι όντε ζω στην άλλη όταν πεθάνω

ήθελα να'μουνα πουλί πάνω στον Ψειλορίτη
να κελαϊδώ κάθε πρωϊ τσι λεβεντιές σου Κρήτη

όσο κι αν είναι δυνατή η αγάπη με στεφάνι
ενός παράνομου σεβντά την χάρη δεν την φτάνει

περιστεράκι θα γενώ να κάτσω στο λαιμό σου
να σου φιλήσω την ελιά που'σεις στο μάγουλο σου

όσ' σ'αγαπώ δεν σ'αγαπά η μάνα που σε γέννα
γιατ' έχει αυτή κι άλλα παιδιά μα εγώ 'χω μόνο εσένα

αγάπα με να σ'αγαπώ θέλε με να σε θέλω
γιατί θα'ρθει ένας καιρός να θες και να μην θέλω

όσες ευχές απλόχερα οι άλλοι θα σας πούνε
εγώ απλά σας εύχομαι αληθινές να βγούνε

δε φτάνει μόνο μια καρδιά ήθελα να' χω κι άλλη
και με τσι δυο να σ' αγαπώ και λίγο θα 'ναι πάλι.

δότης θα γίνω της καρδιάς να μη ταφεί στο χώμα
να ζει αυτή να σ’ αγαπά κι ας είναι σε άλλο σώμα

κομμάτια μού ‘κανες την καρδιά, μα δεν παραπονούμε
και τα κομμάτια θα γενούν καρδιές κι αυτές να σ’ αγαπούνε

είμαι μαχαίρι Κρητικό, όπλο τιμής και ανδρείας,
μα είμαι και ενθύμιο παντοτινής φιλίας

απ΄ αγαπήσει κι αρνηθεί, δώστου, θεέ μου, δώστου,
δυο μαχαιριές κατάκαρδα κι εγώ να μπω γιατρός του

καλή σου μέρα εύχομαι γλυκό το πρωινό σου
κι ότι ποθείς κι ότι ζητάς να γίνετε δικό σου

κάνε με Θεέ μου στου γιαλού την άμμο βοτσαλάκι
και εκείνη κύμα ερωτικό να δροσιστώ λιγάκι

τα μαύρα δεν τα βάνουνε μονάχα όσοι πενθούνε
τα βάζουν και όσοι αγαπούν και στην καρδιά πονούνε

πώς θα τα αντέξω να τη δω στα νυφικά ντυμένη
Κκι άλλος να στέκει δίπλα της τη θέση μου να παίρνει

χίλιες καρδιές κι αν είχα εγώ χαλάλι στο κορμί σου
μα εδά έχω μια και μοναχή χίλιες φορές δική σου

και ποθαμένος θα πονώ κι ας νεκρωθεί το σώμα
χώμα και σκόρπια κόκκαλα θα σ'αγαπούν ακόμα







Μπορώ να γράφω ατελείωτα..... μμμμμμμμ........ και τελειώνοντας μια τελευταία





ήθελα μόνο μια στιγμή της θάλασσας να μοιάσω
για να μπορέσω ολόκληρη την Κρήτη ν'αγκαλιάσω


φιλάκια....