Ανιαρή και βαρετή ζωή....

Ξύπνησα το πρωί πάλι αργοπορημένη. Στο μπάνιο είναι άλλος. Χτυπάω επίμονα και φωνάζω ¨Άντε ρε μην αργείς, βιάζομαι.¨Ρούχα να φορέσω δεν έχω βρει από το προηγούμενο βράδυ. Ανοίγω την ντουλάπα και ψάχνω. Γαμώτο, όλα μου φαίνονται βαρετά. Πρέπει να πάω για ψώνια. Βάζω στα γρήγορα ένα τζιν κι ένα μακό μπλουζάκι. Φουλάρι στο λαιμό και αθλητικά. Το αγαπημένο μου ντύσιμο. Αρπάζω την τσάντα και το μπουφάν και τρέχω στο μπάνιο. Παρατάω πάνω στο πλυντήριο την τσάντα και το μπουφάν και ετοιμάζομαι. Ανοίγω την πόρτα του σπιτιού και φεύγω. Τρέχω στο δρόμο να προλάβω το λεωφορείο. Ίσα που το πρόλαβα στην γωνία και ευτυχώς για καλή μου τύχη ο οδηγός μου άνοιξε την τελευταία στιγμή. Φτάνω στην δουλειά. Επικρατεί ως συνήθως πανικός. Φτιάχνω το καφεδάκι μου και ανάβω τσιγάρο. Όλοι γύρω μου μιλάνε και με πρήζουν. Τι κουραστικό! Ξεκινάω να κάνω καμιά δουλειά. Βαριέμαι. Κοιτάζω από το μπαλκόνι του γραφείου και βλέπω καράβια να φεύγουν. Αχ πόσο θα ήθελα να πήγαινα κι εγώ ένα ταξίδι. Οπουδήποτε. Επιστρέφω στα καθήκοντα μου. Η ώρα περνάει χωρίς να το καταλάβω. Τώρα έιναι ώρα να φύγω. Δεν κάθομαι λεπτό παραπάνω. Στο γυρισμό κοιτάζω βιτρίνες. Έχουν αρχίσει και βάζουν τα καλοκαιρινά τώρα πια. Βλέπω το είδωλο μου να αντικατοπτρίζεται στην βιτρίνα ενός μαγαζιού και βάζω τα γέλια. Εγώ φοράω μπουφάν και η κούκλα κοντή καλοκαιρινή φουστίτσα και πέδιλα..... Συνεχίζω το δρόμο μου. Χτυπάει το κινητό. Είναι ο καλός μου. Τι ωραία! Το βράδυ θα βγούμε. Ευτυχώς. Φτάνω στο σπίτι. Τρώω και πέφτω για ύπνο. Τι απολαυστικό που είναι να κοιμάσαι το μεσημέρι. Δεν το αλλάζω με τίποτα. Σηκώνομαι και χαζεύω τηλεόραση. Δεν έχει τίποτα η ρημάδα. Ετοιμάζομαι για το βράδυ. Πάλι δεν ξέρω τι να φορέσω....! Ανιαρό και βαρετό έχει καταντήσει αυτό το πράγμα με τα ρούχα. Πάλι τζιν φοράω με μπαρετούλες και ένα πουκάμισο. Φεύγω πάλι από το σπίτι. Πάω να βρω τον καλό μου.
Πίνουμε τα ποτάκια μας, ακούμε την μουσικούλα μας και χαλαρώνουμε. Γυρίζω σπίτι και βάζω πυτζάμες. Ξαπλώνω και σκέφτομαι. Τι ανιαρή ζωή. Αύριο πάλι τα ίδια θα κάνω.... Βαρέθηκα! Το πρωί σηκώνομαι και πάω στην δουλειά. ¨΄Εχω να σας κάνω μια ανακοίνωση! Αύριο δεν θα έρθω για δουλειά. Θα πάω ταξίδι. Μην με ψάξετε σε κινητά. Θα είναι κλειστό. Δεν ξέρω πότε θα έρθω. Ότι θέλετε από θέμα δουλειάς ρωτήστε με σήμερα¨. Τηλεφωνώ στον καλό μου. Του εξηγώ τι έκανα. Με ενθαρρύνει. Ευτυχώς. Σήμερα είμαι αλλού. Τώρα πια αισθάνομαι όμορφα. Φυσικά δεν πήγα κανένα ταξίδι αλλά σταμάτησα την δουλειά. Είναι χαζό αλλά ανακουφιστικό. Για λίγο διάστημα δεν θα έχω κανέναν να με πρήζει....

Δεν θα ήταν ωραίο να μπορούσαμε να το κάνουμε ανα πάσα στιγμή???